الگوگیری از امام علیه السلام در تقوا و دین داری

انسان برای حركت به سوی كمال، محتاج به شناخت الگوی صحیح است تا تحت رهبری او در مسیر كمال و سعادت به سرعت حركت نماید. خداوند متعال، پیامبر اكرم ‌صلوات الله علیه و آله را بهترین و نیكوترین الگو برای مسلمانان معرفی فرموده است. خود آن حضرت فرمود: پروردگارم مرا تأدیب فرمود و او چه خوب مرا ادب كرده است.

در عصر و زمان ما، بهترین اسوه برای تبعیت، میراث‌دارِ پیامبر خاتم،‌ حضرت صاحب‌الامر‌‌ ارواحنا فداه می‌باشند.

بی‌شك كسانی كه نسبت به حضرت ولی‌الله‌الاعظم سلام‌الله‌علیه شناخت و شیفتگی دارند، از آن سرور به طور جدی تبعیت می‌كنند. پیامبر اسلام صلی الله علیه و اله در گفتاری فرموده‌اند: امامان شما، رهبران شما به سوی خدای تعالی هستند. پس بنگرید در ارتباط با دین و نمازتان به كه اقتدا می‌‌كنید.

امام زمان ارواحنا فداه به یكی از طالبان دیدار خویش فرموده‌اند: «عملت را عمل امام زمان قرار بده!» و در جواب این سؤال كه چه كنم تا در این امر موفق باشم، فرمود‌ه‌اند: الإخلاصُ فی العمل؛ در عمل ا خلاص داشته باش.  البته مؤمن همیشه در انجام هر كار از دو زاویه به آن می‌نگرد: یكی این كه خود عمل مورد پسند شارع مقدس و عقل باشد، و دیگری این كه به نیت خود توجه خاصی مبذول می‌دارد كه تنها برای جلب رضای حق‌تعالی آن را به انجام رساند. از این دو كار در اخلاق اسلامی تحت عنوان «حسن فعلی» و «حسن فاعلی» یاد كرده‌اند.

از خودگذشتگی و استقامت در راه رسیدن به ساحت مقدس امام زمان علیه‌السلام

یكی از سنّت های الهی است كه هر كه تلاش كند خداوند متعال او را به مقام مناسب با آن كوشش نایل می كند. كتاب الله عظیم از این حقیقت این گونه پرده برداشت كه: و الذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا  و كسانی كه در راه ما تلاش كنند ما راه های خویش را به آنها نشان خواهیم داد.

ابن عباس پسر عموی پیامبر اسلام صلوات الله علیه و آله روزی نظر به چهره مبارك رسول خدا انداخت و محاسن سفید حضرت نظر او را جلب  كرد. پرسید، شما كه چندان سن و سالی ندارید، چرا به این زودی پیر شدید؟ حضرت در پاسخ فرمود: شَیَّبَتْنی سُورَةُ هُود، لِمَكانِ هذِهِ الْآیَة‌ِ، فَاسْتَقِمْ كَما اُمِرَتْ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ  سوره هود به خاطر این آیه‌اش مرا پیر كرد: پس تو و كسانی كه همراه تو به سوی خداوند بازگشت كرده‌اند استقامت كنید، همان گونه كه تو را به آن امر كرده‌ام. 

 در حالی كه در سوره «شوری» نیز بخش اول همین آیه آمده: (فاستقم كما امرت)  ولی ایشان این آیه را موجب پیری زودرس خود ندانسته‌اند. از اینجا روشن می شود كه بی ثباتی و عدم مقاومت امت پیامبر، آن عزیز را مبتلا به پیری زودرس كرده است. ای برادر و ای خواهر! بكوش و بجوش تا كه به جایی برسی.

در باب استقامت داشتن، در كتاب «الدر المنثور» آمده كه وقتی آیه: «فاستقم كما امرت و من تاب معك  » نازل گردید حضرت رسول اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: شَمُّروا، شَمُّروا؛  ای مردم! دامن بالا بزنید، همت به خرج داده و مهیای مقاومت شوید. و دیگر كسی پس از آن، حضرت را خندان ندید.

شیخ عبدالله پیاده رحمه‌الله  یكی از عاشقان و دلباختگان حضرت مولا حجت‌ بن ‌الحسن ‌العسكری عجل الله تعالی فرجه الشریف بود. او از همان اوان كودكی محبت فراوانی به خاندان عصمت و طهارت علیهم‌السلام داشت، و به خاطر همان عشق و ارادتش به این عزیزان مورد توجه قرار گرفت. او بر اثر بی‌رغبتی به دنیا و عشق به اهل‌بیت علیهم‌السلام، به زیارت مولایمان صاحب‌العصر والزمان ارواحنا فداه نایل گردیده است. یكی از دوستان ایشان نقل می‌كند:

ایشان به شخصی كه فرزند یكی از علمای بزرگ مشهد بود، اجازه آمدن به منزلش را نمی‌داد و گاهی كم‌توجهی می‌نمود. اما آن فرد دست‌بردار نبود و دوباره می‌آمد و با ایشان صحبت می‌‌كرد. یك روز شیخ عبدا‏لله از او تعریف كرد. گفتم: پس چرا به او بی‌اعتنایی می‌‌كنید؟ گفت: باید چنین كنم تا بدانم كه چه اندازه حاضر است از خود گذشتگی نشان دهد. خواستة آن شخص از ایشان، زیارت وجود مبارك حضرت حجت‌بن‌الحسن‌المهدی (ع) بود.

از اینجاست كه از حضرت مولی الموحدین علیه‌السلام نقل شده كه فرموده باشد: مَتی تَكْثِرُ قَرْعَ الْبابِ یَفْتَحُ لَكَ؛   هر گاه بر كوبیدن دری اصرار ورزی، سرانجام (آن درب) به رویت گشوده خواهد شد.  نمونه‌ای از این كاربرد را در روایتی دیگر كه نقل حكایتی از حضرت داوود نبی علی‌نبینا‌و‌آله‌و‌علیه‌السلام است، بنگرید:

آن حضرت در حال عبور از بیابانی مورچه‌ای را دید كه مرتب كارش این است كه از تپه‌ای خاك برمی‌دارد و به جای دیگری می‌ریزد. از خداوند خواست كه از راز این كار آگاه شود...، مورچه به سخن آمد كه معشوقی دارم كه شرط وصل خود را آوردن تمام خاك‌های آن تپه در این محل قرار داده است! حضرت فرمود: با این جثة كوچك، تو تا كی می‌توانی خاك‌های این تل بزرگ را به محل مورد نظر منتقل كنی؟ و آیا عمر تو كفایت خواهد كرد؟! مورچه گفت: همة اینها را می‌دانم، ولی خوشم! اگر در راه این كار بمیرم، به عشق محبوبم مرده‌ام! در این جا حضرت داوود علیه‌السلام منقلب شد و فهمید این جریان درسی است برای او.

این حكایت درسی عبرت‌آموز است برای كسانی كه ادعای عشق به مولا را دارند تا بنگرند كه آیا به این میزان از همت و تلاش برای رسیدن به آن سرور عزیز رسید‌ه‌اند یا نه؟! البته ناگفته نماند كه دشواری‌ها و پایداری و پایمردی است كه عشق و محبت را سهل و آسان می‌سازد.