بازار خرمشهر

تو هوای گرم بندر توی بازار خرمشهر دیدمت با ناشناسی نفسام در نمیاد

قلب مو ضعیفه دختر داره بوم بوم می زنه اون غریبه کیه با تو  چی می گه بهت چی می خواد

عینک ریبون  اصلم هر چی دارم مال تو نفسم تویی تو دختر هر دردات مال مو

می خرم سال دیگه واست النگوی طلا تا ابد به پات می شینم بات می مونم والا

قسمت می دم بمون جون ننت جون کاکات قربونت برم الهی قربون جفت چشات

اگه پولامو بدم واست عروسی می گیرم روزی صد هزار دفعه برای چشمات می میرم

می رم و دخیل می بندم جمعه شب سید عباس بیا و رحمی بکن به این دلی که تنهاس

دست و دست نکن ننه دختره داره می پره مرگ مو کاری بکن عشقمو داره می بره

 

چار دیواری

یاد تو شعرام و می سوزونه امروز و فردا مو می سوزونه

تا دوری از خونه این خونه ویرونه حالم منم پریشونه

شب جای چشمات و نمی گیره حتی دنیا جات و نمی گیره

اشک از چمام سیره می ریزه می میره دلم اروم نمی گیره

با من و دلتنگی تو این چاردیواری تنها مونده از تو یه عکس یادگاری

مردم از صبوری از این همه دوری می گی طاقت بیار آخه بگو چه جوری

دیگه نمی تونم دور از تو بمونم  می خوام از تو بگم تا آخر دنیا دلتنگتم زود بیا

تا روح ماه تو نمی بینه دل رنگ شادی رو نمی بینه

سهم دلم اینه تنها و غمگینه یه روز خوش نمی بینه

 

 

اسیری

اگه از دست همه خسته شدم

 به تو که بد جوری وابسته شدم

به تو که نمی تونم راست نگم

به چشات هر چی خواست نگم

توی دست تو اسیری خوبه

 جونم و ازم بگیری خوبه

با این که کوه دردم با اینکه غم زیاده

همین که با تو باشم از سرمم زیاده

وقتی لبات بخندن چشات که شاد باشن

انگاری که تو دنیا نقل و نبات می پاشن

به دلم می گم که مغرور نشه

با تو باشه از دلت دور نشه

نون مجنون که آجر کردم

من که دنیا رو ازت پر کردم

کم نکن سایه ات و از روی سرم

با تو که باشم از عالم به درم

با این که کوه دردم با اینکه غم زیاده

همین که با تو باشم از سرمم زیاده

با تو همیشه خوبم یه روز بی غروبم

با اینکه دردمندم دل می خواد بخندم

با اینکه کوه دردم با اینکه غم زیاده

همین که با تو باشم از سرمم زیاده

 

 

 

دور آخر

هر روز عمرم از دیروز بدتره

عمری که هر نفس بی غم نمی گذره

دلگیر و خسته ام بی روح ساکتم

نبضم نمی زنه پلکم نمی پره

می دونم امشبم از خواب می پرم

از گریه تا سحر خوابم نمی بره

این زنده موندنه بازنده مونده

بی دوست زندگی مرگ از تو بهتره

اون روبرو داره پرواز می کنه

می بینمش هنوز از پشت پنجره

هی دست تکون می دم هی داد می زنم

اون سنگدل ولی هم کوره هم کره

حتی اگه من از این عشق بگذرم

قلب شکستم از حقش نمی گذره

دوران گیجی و سرگیجگیت گذشت

محکم بشین دلم این دور آخره

 

 

 

حراج

طعنه به طعنه می گن و خسته نمیشن آدما

با اینهمه زخم زبون مثل اتیشن آدما

عروسی تو با کیه که من خبردار شدم

کی اومد و چی گفت که من پیش چشات خوار شدم

روز عروسی تو و عزا گرفتن منه

تو شدی و ببین که غم چه جور دلم رو می شکنه

خیال نمی کرد دلم که بی خیال من بشی

اما تو بی خیالی و محال مال من بشی

منتظرم نموندی تو ازدواج کردی

آتیش زدی به هستیم عشق و حراج کردی

مرده خنده هات و  به خاک غم سپردی

رفتی و این قمار و از من ساده بردی

روا نبود که اینجوری از دل تو جا بمونم

روا نبود با اینهمه  تنهایی تنها بمونم

حیف دلم که پیش تو موند و به هیچکی دل نبست

حیف دل صبور من که عاشقت بوده و هست

 

خنده

خنده رو از لب این دل ناشاد بگیر

یه کم عاشق شدن و از دلم یاد بگیر

اگه حتی تو بخوای عهدمون شکسته شه

نمی زارم یه نفس دلم از تو خسته شه

دل من از غم دوریت مرده

تو خیال می کنی خوابش برده

یه دفعه از من بیچاره چرا

نمی پرسی زنده ام یا مرده

 نمی پرسی و نمی دونی غمت

چه بلایی به سرم آورده

بزار عمرم به امیدت سر شه

تا یه ذره خستگی هام در شه

عطش خواستن تو ازم نگیر

تا دلم بسوزه خاکستر شه

اخه حتی فکرشم نمی کنم

روزگار من از این بهتر شه

 

 

 

 

کی بهت خندیده

تو به من گفتی برو  از سرت زیادیم

گفتی زشتی گفتی وقتی با منی

پیش همه خیلی خجالت می کشی

گفتی که دهاتیم

تو به من خندیدی وقتی که فهمیدی

پدرم کارگره مادرم تو خونه نون می پزه و دهاتیه

بوی عطر نون مادرم پیچیده

مادرم زیبایم کی بهت خندیده

تو به من گفتی برو باشه می رم

دل به تنهایی و دلتنگی می دم

تو به من خندیدی وقتی که فهمیدی

پدرم کارگره مادرم تو خونه نون می پزه و دهاتیه

دستاتو می بوسم می پرستم بابا

از خودم از دنیا خیلی خستم بابا

 

متن کامل اشعار آلبوم ژاکت از محسن چاوشی ( قسمت دوم) کلیک کنید