مهر و محبت به ‌امام زمان علیه‌السلام

یكی از رازهای بزرگ تشرف به محضر حضرت صاحب‌الزمان سلام‌الله‌علیه در دوران غیبت، محبت خالصانه به ساحت قدس آن یگانه دوران است. محبت واقعی برخاسته از صداقت، به راستی راه دیدار را سهل‌الوصول می‌‌كند. از پیامبر بزرگ اسلام صلوات الله علیه و آله می فرماید: شخص با كسی است كه او را دوست می‌دارد.1 محبت واقعی، باعث نزدیك شدن روح عاشق به محبوب، و نزدیك شدن روح، موجب دیدار دوست می‌گردد؛ چرا كه روح هر كسی با روح كسی همراه و همنشین است كه او را واقعاً دوست بدارد.

حضرت آیت‌الله وحید خراسانی حفظه‌الله در این باره می‌فرماید:

اگر دوستی پیدا شد، شما را می‌رساند. اگر علاقه پیدا شد، پشت كوه قاف هم كه باشد، شما را می‌كشاند و بالاخره به محبوب می‌رساند. حالا چطور برساند، قانون كلی‌ای كه تحت ضابطه بیاید، ندارد. می‌رسی، یا در خواب و یا در بیداری، یا به خودش و یا به خواصّش. ... باید محبت به امام زمان ‌علیه‌السلام پیدا كنید. هیچ گنجی، هیچ راهی، هیچ ذكر و وردی، هیچ طلسم و اسمی بالاتر از این (محبت) نیست. أقرب الطّرق برای رسیدن به درگاه و پیشگاه شاه عالم امكان، محبت به آن بزرگوار است. ... باید محبت مستقر شود، باید به پایه‌ای برسد كه در فراق او بسوزی، بنالی، اشك بریزی، در طلب حقیقی‌اش برآیی و خسته و مانده نشوی. ... اصل‌الاصول، جوهر الجواهر و عصارة همة كلمات یك كلمه است: باید به امام زمان علیه‌السلام محبت پیدا كنی. (البته) باید محبت شدید شود. خودِ محبت، راه‌‌ها را باز می‌كند و تو را به او نزدیك می‌كند.2

بی‌تردید، هر كه به هر چه علاقمند شود، آرام آرام به آن نزدیك و نزدیك‌تر می‌شود تا به آن برسد. محبت، اكسیری پرجاذبه است كه در نهایت محبّ را به وصال محبوب خواهد رسانید. در اخباری چند از پیامبر اكرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به این معنا اشاراتی بلیغ شده است كه فرموده ایشان از این قرار است: تو با كسی خواهی بود كه او را دوستش داری؛3 بنده با كسی است كه او را دوست دارد؛4  شخص با كسی خواهد بود كه او را دوست دارد.5

جناب آقای گنجی6از قول شیخ عبدالكریم حامد7 نقل می‌كند:

روزی حضرت مهدی علیه‌السلام از جناب سید عبدالكریم كفاش8  می‌پرسند، اگر ما را نبینی، تو را چه خواهد شد؟ او در پاسخ می‌گوید: می‌میرم. حضرت به او می‌فرمایند: اگر چنین نبودی، ما را نمی‌دیدی.9

آری، این دلباختگی مردان حق است كه راه دیدار و وصال را برای آنها هموار ساخته است.10

سید بن‌ طاووس اعلی‌الله‌مقامه‌الشریف، آن ولیّ كامل و فقیه عارفی كه از ابدال و شیفتگان امام ‌مهدی سلام‌الله‌علیه بوده و آن قدر به شرف حضور امام نایل آمده است كه لهجه و تُن صدای حضرت را می‌شناخته است، در وصیتنامة پندآموز خویش نوشته است:

ای فرزندم محمد! تو را و برادرت را و هر كس كه این (نوشته) را بخواند به آشتی و درستی در معامله با خدای عزّوجلّ و رسول او صلی‌الله‌علیه‌و‌آله و حفظ و رعایت فرمان خدا و رسول كه دربارة ظهور مولای ما مهدی علیه‌السلام بیان فرموده‌اند و بشارت داده‌اند سفارش می‌كنم. چه، قول و عمل بسیاری از مردم با عقیدة آنان مخالف است؛ مثلاً بارها دیده‌ام كه اگر بنده‌ای یا اسبی یا درهم و دیناری از آنان گم شود، سراپا متوجه آن می‌شوند و برای یافتن آن نهایت كوشش را به عمل می‌آورند؛ اما ندیده‌ام كه كسی برای تأخیر ظهور آن حضرت و عقب افتادن اصلاح اسلام و تقویت ایمان مسلمانان و قطع ریشة كافران و ستمكاران به اندازة دلبستگی به این امور ناچیز دلبسته باشد و به اندازه‌ای كه برای از دست دادن این اشیاء متأثر می‌گردد، متأثر باشد. ... روزی به مردی كه به ظاهر دلبستة ظهور شریف آن بزرگوار است و به او دعوی وفاداری می‌كند و از غیبتش سوگوار و اندوهناك است، گفتم اگر آن حضرت علیه السلام به تو بگوید كه من از طریق پدران خود دانسته‌ام كه اگر ظهور كنم به محض این كه چشمت به من افتد، در دم جان خواهی سپرد، اما اگر ظهور من تأخیر افتد،20 سال دیگر با كمال خوشی با زن و فرزند و اهل و عیال خواهی زیست، آیا چند روزة زندگانی این جهان فانی را به تأخیر ظهور ترجیح نخواهی داد؟ 11

سید بن ‌طاووس رحمه‌الله خود در مقام پاسخ به این سؤال‌ها برآمده و  راه حل اصلی مسأله را بیان فرموده است:

به یكی از برادران گفتم اصحاب مهدی علیه‌السلام كسانی‌اند كه آن بزرگوار را برای آنچه خدا می‌خواهد، خواسته‌اند؛ خواه برای دنیای آنان سودمند باشد یا زیانبخش. در هر حال، آنها تابع مشیّت الهی هستند.12

نكته این جاست كه اصحاب مهدی سلام الله‌علیه خود را برای حضرت می خواهند،  نه این كه حضرت را برای خود و راه‌اندازی امور دنیویشان بخواهند. این‌گونه ارادت خالصانه را تنها در یاران ابا‌عبدالله‌الحسین سلام‌الله‌علیه در كربلا می توان سراغ گرفت؛ چرا كه آنها برای هر گونه فداكاری آماده و پا به ركاب بودند.

برادر و خواهرم، قدری به خود بنگر كه چه هستی، كه هستی و كجایی؟! بی‌تردید آماده نبودن ما، و ادعاهای دروغین علاقمندان، راه دیدار و ظهور را ناهموار كرده است. نوجوانان و جوانان كه به لطف خداوند متعال از گناهان و آلودگی‌ها پاك هستند، بیش از دیگران به اصلاح نفس خویش بیندیشند و تلاش كنند تا آن سفر كرده هرچه زودتر باز آید و جهان را از ظلم و جور برهاند:

گفتم نظری بر رخ زیبای تو خواهم       گفتا برو از هر دو جهان قطع نظر كن!
گفتم چه كنم ره به سوی كوی تو یابم      گفتا كه برو خانة خود زیر و زبر كن! 13

---------------------------

پی نوشت ها:

1. عن النّبی صلی‌الله‌علیه‌و‌آله: اَلْمُرًءُ مُعُ مُنً أَحُبُّ؛ر.ك: میزان الحكمه، ج 2، ص 242-243 .
2. عبدالمهدی، حسین، راه وصال امام زمان (ع)، ص 176 ـ 177(به نقل قول از وحید خراسانی، پیام امام زمان (ع)، ص 53ـ54)
3. عن النبی صلی الله علیه و اله: اَنْتَ مُعُ مُنً أَحًبُبًتَ؛  بحارالانوار ، ج 17، ص14.
4. عن النبی صلی الله علیه و اله: العُبًدْ مُعُ مُنً أحُبُّ؛ همان.
5. عن النبی  صلی الله علیه و اله: اَلْمُرًءُ مُعُ مُنً أحُبُّ ؛ همان.
6. جناب آقای حجت‌ الاسلام والمسلمین حاج شیخ حسین گنجی دام عزّه الشریف از مشاهیر خطبای معاصر، صاحب فضل و كمالات معنوی است كه مقیم شهر مقدس قم می‌باشد.
7. شیخ عبد الكریم حامد از شاگردان مرحوم شیخ رجبعلی خیاط رحمه‌الله بوده است.
8. آقا سید عبدالكریم كفاش (پینه دوز) كه نام و شهرتش آقا سید كریم محمودی بوده است. او در گوشه ای از بازار تهران به پینه دوزی و پاره دوزی مشغول بوده است. ایشان از شاگردان آیت الله مرتضی زاهد رحمه الله بوده است و در شهر ری، در جوار حضرت عبدالعظیم حسنی علیه‌السلام می‌زیسته است؛ سیف اللهی، محمد حسن، آقا شیخ مرتضای زاهد ، ج 6، ص 46.
9. عباس موسوی مطلق، توجهات امام زمان (عج) به امام حسین (ع) و شیفتگانش، ص 44.
10. نمونه‌های فراوانی  از عشاق و والهان را شنیده و یا دیده ایم كه بر اثر عشق و محبت فراوان  عاقبت به وصال آن حضرت رسیده‌اند.
11. ابن طاووس، كشف المحجه، ص226.
12. ابن طاووس، كشف المحجه، ص  227 - 228.
13. این شعر از آیت الله شیخ احمد نراقی قدّس سرّه،  استاد شیخ مرتضی انصاری رضوان‌الله‌تعالی‌علیه است.